وزارت انرژی ایالات متحده در اقدامی غیر منتظره هدف‌گذاری جدیدی انجام داده است؛ ۶۰ دلار به ازای هر کیلووات‌ ساعت انرژی در باتری. این هدف در نهایت قیمت خودروهای برقی را کاهش خواهد داد.

اصلی‌ترین دلیلی که باعث شده است خودروهای برقی به شکل گسترده توسط مردم مورد استقبال قرار نگیرند، قیمت بالای آن‌ها است. بسیاری از مردم حاضر نیستند هزینه‌ی سنگین مربوط به خودرویی برقی را پرداخت کنند و به همین دلیل سراغ گزینه‌های ارزان‌تر بنزینی می‌روند.

با افت قیمت باتری، کل بازار خودروی برقی قرار است تغییر مثبتی به خود ببیند. وقتی قیمت باتری به اندازه‌ی کافی افت کند، خودروهای برقی سرانجام قیمتی قابل قیاس با خودروهای بنزینی خواهند داشت. اهداف بلندپروازانه‌ی وزارت انرژی ایالات متحده در این زمینه شامل وعده‌های بسیاری است.

بر اساس آنچه InsideEVs می‌نویسد، تابستان گذشته پس از مدت‌ها سرانجام اتفاق مثبتی برای صنعت خودروی برقی رخ داد و قیمت باتری‌های لیتیوم یون با افت مواجه شد. به نظر می‌رسد هدف بلندمدت ۱۰۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت باتری دست‌یافتنی است؛ حداقل در برخی حوزه‌ها.

ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، گفته است خودروهای برقی صرفا در شرایطی می‌توانند به بازار انبوه نفوذ کنند که قیمت باتری ۴۰ درصد دیگر کاهش یابد. این یعنی از نگاه ایلان ماسک باید قیمت هر کیلووات ساعت انرژی در باتری خودروهای برقی به حدود ۵۶ دلار کاهش پیدا کند. فولکس واگن، یکی از بزرگ‌ترین خودروسازان دنیا، برنامه دارد به قیمت ۶۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت برسد.

بر اساس گزارش Mobilist ، حدود چهار ماه پیش وزارت انرژی ایالات متحده «هدف فدرال خود را به ۸۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت» کاهش داده است. ظاهرا این کار در قالب بخشی از اقدامات گسترده‌تر وزارت انرژی در پروژه‌ای تحت عنوان «چالش بزرگ ذخیره‌ی انرژی» انجام شده است. Mobilist ادعا می‌کند که احتمالا پروژه‌ی چالش بزرگ ذخیره‌ی انرژی آمریکا تحت تأثیر اهداف بزرگ تسلا و فولکس واگن قرار گرفته است.

این هفته وزارت انرژی ایالات متحده هدف فدرال خود را باری دیگر کاهش داده و آن را به ۶۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت رسانده است؛ عددی که از نگاه InsideEVs «غافلگیرکننده»‌ به نظر می‌رسد. دیو هاول، مدیر دفتر فناوری‌های خودروییِ وزارت انرژی ایالات متحده، به Mobilist گفته است هدف قیمتیِ جدید فاصله‌ی کمتری با قیمت نهایی تولید پیشرانه‌های احتراقی دارد. منظور پاول خودروهای مجهز به موتور احتراقی داخلی است. 

الب است که در سال ۲۰۰۹ قیمت هر کیلووات ساعت انرژی ۱۲۰۰ دلار بود. هدف قیمتی برای سال ۲۰۱۲، ۵۰۰ دلار تعیین شد و در همان زمان گفته شد که قیمت نهایتا به ۱۰۰ تا ۱۵۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت کاهش پیدا می‌کند. البته در آن زمان اعلام نشد که هدف ۱۰۰ تا ۱۵۰ دلاری در چه سالی محقق می‌شود.

دیو هاول می‌گوید وقتی وزارت انرژی هدف ۱۰۰ دلار به ازای هر کیلووات ساعت را تعیین کرد، او اصلا نمی‌دانست که صنعت قرار است چگونه به این هدف دست پیدا کند. هاول در بخشی از مصاحبه اعلام می‌کند: «مطمئن نبودیم که چگونه می‌خواستیم هدف را عملی کنیم. با دقت در مورد این مسئله‌ی دشوار فکر کردیم و از خود پرسیدیم که آیا واقعا می‌توانیم به چنین جایگاهی برسیم؟ ما می‌دانستیم که امکان نزدیک شدن به آن هدف وجود دارد و همین کافی بود تا این فناوری را تجاری‌سازی کنیم.» 

وقتی از هاول پرسیده شد که آیا به دلیل نزدیک شدن صنعت به هدف ۱۰۰ دلاری شوکه شده است یا خیر، او گفت: «متعجب شدم. نه اینکه نتوانیم به هدف ۱۰۰ دلاری برسیم. بااین‌حال زمان رسیدن به این هدف تسریع شده است. می‌توان تسریع پیشرفت‌ها را مشاهده کرد. نه‌تنها پدیده‌ی فشار بازار را می‌بینیم، بلکه کشش بازار نیز مشاهده می‌شود. اکنون سرمایه‌گذاری خصوصی در این حوزه بیشتر شده است و این موضوع به ما امکان می‌دهد منابعمان را روی مسائل اساسی متمرکز کنیم. اگر مسئله را حل کنید، می‌دانید که این فناوری مورد استفاده قرار خواهد گرفت. دانستن این حقیقت، به روند تحقیق و توسعه انگیزه می‌دهد.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *