[ قندهایی که در دل چربی ها آب شدند و چربی هایی که از دوری قندها سوختند و دود شدند …]

.

.

.

کارتون تام و جری رو یادتونه ؟

نه اشتباه نکنید، تام یا جری [ رژیم فستینگ ] نداشتن.

من عادت دارم بعضی وقت ها خودم رو شبیه یه شخصیت کارتونی تصور کنم.

الان فکر میکنم، من همه ی زندگیم شبیه تام هستم که ناامید از جِری، با چشمای بسته میرم سمت بوی غذاهای اون خانم چاقِ که هیچ وقت هم تو کارتون قیافه اش رو بهمون نشون ندادن…

.

.

نمیدونم باور میکنید یا نه ولی بوی خوردنی های خوشمزه مثل یه  [ طناب نامرئی ]  من رو میکشونه سمت خودش ؟!

خب من با چه زبونی به اطرافیانم بفهمونم که بابا  غذا خوردن یکی از لذت بخش ترین برنامه های زندگی من هست . 

و این دست من نیست !

به قول خواهرزاده ووروجکم؛ مغزم بهم میگه شیطونی کنم، من که نمیتونم به حرفش گوش نکنم …

آخه وقتی گیرنده های بوهای خوشمزه توی مغزم به پاهام دستور حرکت میدن که 200 متر دیگه بپیچ سمت راست، سپس سمت چپ. شما به مقصد رسیدید و بعدش انگار یه غول چراغ جادو میاد با یه ساندویچ که یه عالمه پنیر ازش چکه میکنه …آخه من چطور میتونم مقاومت کنم؟

بله … میدونم که من چاقم … اما خب که چی؟

آخه من نمیدونم یه نفر چطور میتونه از یه کباب کوبیده چرب و خوشمزه فقط اندازه ی یه قوطی کبریت بخوره؟!

یا اینکه نون خامه ای رو خامه ش رو خالی کنه و فقط نون ش رو بخوره ؟!

میدونم که الان دارید توی ذهنتون سرزنشم میکنید .

[ میدونم که دیگه xهای لباس هام داره قطار میشه ] .

 

 اما واقعا خسته شدم از رژیم هایی که فقط بهم [ دستور میدن این رو بخور، این رو نخور] ، [ این رو انقدر بخور، اون رو انقدر نخور ] … 

خسته شدم از اون روحِ «  رژیمی » ِ سرگردان، که حتی نصفه شب ها هم وقتی میخوام دور از چشمش برم سر یخچالِ دوست داشتنیم، مثل اجَلِ معلق بالای سرم ظاهر میشه و یه ابرو میده بالا و انگشتاش رو توی هوا تکون میده و میگه :«  آ. آ. آ . من اینجام » …

 

تجربه‌ی شخصی ِ من!

می خوام یه اعترافی بکنم.

میدونید کِی خستگیم از چاقی تبدیل شد به یه بغض بزرگ؟!

اون روز که بعد از سالها خواستم به آرزوم که پرواز بود برسم و میخواستم برم سوار پاراگلایدر شم ولی تا من رو دیدن …

بقیه داستان رو خودتون حدس میزنید دیگه.

با دلی شکسته رفتم توی ماشین نشستم و به تلافی این « نه شنیدن » دونات شکلاتیم رو با گوله اشک هایی که از چشمم میومد با ولع گاز زدم.

ولی اون روز یه تلنگر خیلی خیلی بزرگ بود برای من .

چون وادارم کرد در به در دنبال راهی بگردم که تا حالا نرفتم .

اون راه رو پیدا کردم اما بعد از [ یه تجربه ی تلخ ] که دوست دارم با شما هم درمیون بذارم تا شما با چشم بازتر مسیرهای لاغر شدن رو امتحان کنید.

 

تجربه ی ِ تلخ ِ من از یه رژیم ِ به ظاهر مهربون به اسم رژیم فستینگ

 

{ منم مثل خیلی از شماها همیشه دلم یه رژیم لاغری سریع و مهربون میخواست … یه رژیمی که بهم فقط به چشم یه آدم چاق نگاه نکنه … یه رژیمی که مدام امر و نهی نکنه … و از طرفی هم انقدر جذاب و دوست داشتنی باشه که زود ازش خسته نشم و رهاش نکنم … تا اینکه با جستجوهام به یه رژیم به ظاهر جذاب رسیدم به اسم رژیم فستینگ ( یه جورایی هم اسمش باکلاس بود و هم چیزایی که از دوستای چاقم در مورد این رژیم شنیده بودم جذاب بود )  }

 

 فستینگ یه کلمه انگلیسی هست به معنی [ روزه داری یا هیچی نخوردن تو یه ساعت های مشخص از روز ]. 

این رژیم خانِ فستینگ ما، یه خصومت شخصی با جناب انسولین داره. واسه همین سلول های چربی بدن ما فدای این خصومت میشن که البته ما اولش از این بابت خیلی خوشحال میشیم ولی نمیدونیم که …

{ در واقع هدف رژیم فستینگ این هست که سطح انسولین خون رو پایین بیاره. تا قندی که توی سلول های چربی از قبل ذخیره شده، برای تامین انرژی بدنمون حسابی بسوزه و دود بشه بره هوا. و وقتی این تموم شد بدن چاره ای نداره جز اینکه برای تامین انرژی، چربی ها رو فدا کنه. }

در این بین کُشت و کشتار چربی های بیچاره، هورمون نورواپی نفرین هم که سیستم عصبی اون رو آزاد میکنه بیکار نمیشینه و حسابی از خجالت چربی ها درمیاد و اون ها رو تجزیه میکنه.

 

قسمت‌های پنهان این ماجرا!

 ما خوشحال و شاد و خندون فکر میکنیم با رژیم فستینگ میتونیم به حساب چربی ها برسیم اما…

تلخی ِ ماجرای رژیم فستینگ اینجاست که:

{ همه غذاهایی که ما میخوریم تجزیه میشه و سلول های بدن ما از قندی که این وسط تولید میشه به عنوان سوخت خودش استفاده میکنه. هر چقدر که استفاده شد که نوش جون بدنمون. تا این جا همه چیز عادی هست. ولی اونقدری که میمونه رو هورمون انسولین میاد و میبره توی سلول های چربی ذخیره ش میکنه. اینجاست که با کاهش مقدار غذای مصرفی ما، انسولین هم کمتر ترشح میشه و سلول های چربی مجبورن از قندهای موجود استفاده کنن و وقتی هم که اون قندها تموم شدن، دلشون رو نباید بابت ورود قندهای جدید صابون بزنن. نخیر دیگه گذشت اون روزها. دیگه از قند خبری نیست. باید از خودشون بابت تامین انرژی مایه بذارن. اینجاست که چربی های بدن کم کم محو و محوتر میشن اما در کنارش یه چیزای دیگه از بدن هم داره محو و محوتر میشه . اگه گفتید چی ؟!

بله، عضلات ِ دوست داشتنی ِ ما }

 

تصوراتِ  [ بیش از حد مثبت ] از رژیم فستینگ

 

این روزا آدم های چاق زیادی مثل من یه تصورات اغراق آمیز و غیر واقعی از رژیم های شبیه فستینگ و رژیم بیسکوییت ساقه طلایی و رژیم کتوژنیک و…دارن .

یعنی تقصیر ما هم نیست ها !

خب همه‌ی ما انسان ها دوست داریم تو کمترین زمان ممکن و به راحت‌ترین شکل ممکن، بهترین نتیجه رو بگیریم .

خب چی بهتر از این میتونه جذب‌مون کنه که مثلا با گرفتن فُلان رژیم میتونیم مثلا تو 7 روز 17 کیلو لاغر بشیم!

شما باشید نمیرید سراغ اینکه این رژیم رو امتحان کنید ؟

میرید دیگه.

منم رفتم .

اما یه جا به اشتباهم پی بردم و برگشتم که هنوز خیلی دیر نشده بود .

 

حالا بریم سراغ تصورات اغراق آمیز از خوبی های رژیم فستینگ  :

 

⊗ خیلی ها فکر میکنن این رژیم خوبه چون : مدل های مختلف داره و  به خودت میسپاره تا کدوم رو انتخاب کنی .⊗

⊗ خیلی ها فکر میکنن این رژیم خوبه چون : یه موقع هایی رژیمی و بقیه زمان هاش آزاد هستی.(و خیلی ها به اشتباه فکر میکنن تو این روزا آزاد هستن هرچی دل شون میخواد بخورن) ⊗

⊗ و یه چیزی که بیشتر از همه باعث شد تا این رژیم جای خودش رو توی دل خیلی ها باز کنه اینه که همه فکر میکنن  این رژیم خیلی ساده است و دیگه نمیخواد هِی دنبال شمارش کالری چیزایی که میخورن باشن یا غذاهای رژِم برای خودشون درست کنن و… و فقط کافیه چند روز یا چند ساعت طاقت بیارن و هیچ نخورن. ⊗

 

انواع مدل‌های رژیم فستینگ یا روزه‌داری متناوب

 

  •  روش اول بهش میگن [ روش 8/16 ]  که البته من بهش میگم [ مدل جورچینی ]. آخه میدونید چرا؟ 

چون انتخاب سر و تهش با خودتونه. میتونید جا به جاش کنید. از اون ور روز به این ور شب یا برعکس. توی این روش آقایون 16 ساعت و خانوم ها 14 ساعت توی فستینگ هستید. 8 الی 10 ساعت باقی مونده رو میتونید توی دو یا سه وعده با توجه به میل و اشتهای خودتون غذا بخورید. و این کاملا تحت کنترل خودتون هست. ولی باید قانون 8/16 و 10/14 کاملا رعایت بشه. از زیرش در نرید لطفا. ماده و تبصره هم نداره.

مثلا میتونید از بعد از شام امشب چیزی نخورید تا 16 ساعت بعد. یعنی این وسط از روی صبحونه میپرید.

حالا ممکنه صبحونه برای شما مهم باشه، خب زمان رو جوری در نظر بگیرید که بعد از صبحونه باشه یا یه جورایی صبحونه توی برنامه باشه.

حتما حتما یادتون باشه توی اون 16 یا 14 ساعت شما میتونید هر نوع نوشیدنی بدون کالری ای مثل چای، قهوه و آب مصرف کنید. مطمئنا جای غذاهای چرب و چیلی رو نمیگیره اما میتونه کمک خیلی خوبی برای رفع گرسنگی باشه هرچند موقتی.

اون دو سه وعده ای هم که توی اون 8 یا 10 ساعت میخورید کاملا تحت کنترل خودتون باشه. قرار نیست به خودتون سخت بگیرید اما حواستون به چرب بودن و مقدار کالری غذا و سالم بودن اون باشه.

 

  روش 2 وُم ، [ روش 5:2 ] هست. من این روش رو روش [ آب خوردن  ] میگم. بس که به نظر راحت میاد. 

تو این روش  5 روز هفته نرمال غذا میخورید اما بقیه روزها رو به خودتون سخت می‌گیرید.

توی اون دو روز هم دو وعده ی غذایی که هر کدوم 300 کالری داره میخورید. جمعا میشه 600 کالری.

 

 روش 3 وُم  رو خارجی ها بهش میگن [ روش  eat.fast.eat ] اما من میگم روش [ شُل کن سفت کن ] :- D

توی این روش نسبتا سخت، شما یک یا دو بار در هفته یه 24 ساعت کامل، خوب دقت کنید یه 24 ساعت کامل توی رژیم فستینگ هستید. مثلا از شام امشب تا شام فردا شب.

اگه این روش رو انتخاب کردید چند تا نکته رو فراموش نکنید اصلا و ابدا:

  • روزهایی که رژیم نیستید غذای سالم و خوب با کیفیت بالا بخورید. مثل روزهای عادی حتی بهتر.
  • آب، قهوه و هر نوع نوشیدنی کم کالری دیگه آزادِ آزاد هست. اما سراغ خوردنی های جامد نباید برید.
  • با توجه به سخت بودن این روش، پیشنهاد من به شما این هست که با روش های دیگه شروع کنید و این مدل رو شاید بهتر باشه بذارید واسه مواقعی که بدنتون عادات سالم غذایی رو پذیرفت.

 

  روش 4 اُم ، [ روش یه روز در میان ] هست. باز هم من زیگزاگی صداش میکنم. 

خیلی روش خوبی از لحاظ به خاطر موندنش هست. اصولا فراموش نمیشه.

یه سری ها هستن که این روزهای یکی در میون فستینگ رو روزه کامل میگیرن. اما برای اون هایی که توی شروع کار هستن اصلا توصیه نشده. بهتره که همون 500 کالری که جزء قوانین بازی هست رعایت بشه.

 

  •  روش 5 اُم که روش [ روش جنگجو ] صداش میکنیم بیشتر با قانون 4/20 میشناسن این مدل رو. 

توی این روش شما 20 ساعت اول روز رو با سبزیجات و میوه ها و نوشیدنی های کم کالری زنده میمونید. اما به جاش یه شام فوق العاده در انتظارتون هست. که میتونید باهاش یه جشن جانانه بگیرید.

رژیم فستینگ اتومات!

طبق یه قاعده ای همیشه توی گوش ما فرو کردن که باید حتما سه وعده غذا بخورید و از همین حرف ها.

بله درسته . بدن ما با توجه به نیازهای فیزیکی ما به کالری کافی نیاز داره .

اما اگه قصد دارید از رژیم فستینگ کمک بگیرید برای کاهش وزن و سلامتی، این رو یادتون بمونه که بدن ماها حتی برای دوره های قحطی هم برنامه ریزی شده و از پس خودش برمیاد.

پس اگه یه وعده غذا رو در طول روز از دست دادید اصلا نگران نباشید. این خودش یه رژیم فستینگ اتومات هست.

خیلی وقت ها پیش اومده که حتی گرسنه هم نیستیم اما چون به وعده ای مثل شام عادت کردیم پس حتما باید سفره ای پهن بشه و غذایی رو با اجبار و ضرب و شتم وارد معده بیچاره کنیم.

بدترین کار این هست که وقتی احساس گرسنگی ندارید، چون وقت ناهار هست ناهار بخورید.

باور میکنید این حرف ها رو کسی داره به شما میزنه که فعالیت اصلی روزمره خودش غذا خوردن بود .حتی موقع تماشای تلویزیون، خوندن کتاب، پشت کامپیوتر توی محل کار، موقع خرید توی خیابون و هر موقع دیگه ای که به ذهنتون برسه …

اما همیشه برای همه ما فرصت تغییر هست.

 

یه کم بیشتر فکر کنید!

دسته گل هایی که رژیم فستینگ به آب میده

خب حالا وقت‌ش هست که یه کم پته‌ی این رژیم رو بریزیم روی آب و از خرابکاری هاش بگیم:

اگه راستش رو بخوایید آدم هایی که ممکنه این رژیم رو انتخاب کنن و با مشکل مواجه بشن می تونن 2 دسته باشن:

دسته اول اون هایی که مشکلات و بیماری های خاص دارن. مثل دیابت، بیماری های قلبی، انواع و اقسام مشکلات گوارشی و هر نوع بیماری دیگه و همچنین خانم های باردار و افراد مسن.

اصلا این دسته از افراد بهتره سمت این نوع رژیم ها نیان. ولی یه درصد هم اگر وسوسه شدن به هیچ عنوان خارج از تحت نظر پزشک این رژیم رو شروع نکنن چون خیلی برای اون ها نا ایمن و آسیب زننده هست.

دسته دوم هم اون هایی هستن که هیچ مشکل جسمانی و بیماری خاصی ندارن اما به محض شروع این رژیم، جناب فستینگ اون ها رو با مشکلات جدیدی آشنا می کنه:

اول اینکه روزهای اول رژیم چون بدن هنوز به شرایط جدید عادت نکرده به وفور این احتمال وجود داره که دچار سردرد و ضعف و بیحالی بشید. فکر کنید، شما همون آدمی هستید که خیلی بی خود و بی جهت از روی بیکاری دست می کردید توی کشوی میزتون و یه بیسکوئیت شکلاتی پر از کالری رو یه لقمه چپ می کردید. ولی حالا دیگه خبری از اون بیسکوئیت نیست.

شک نکنید که با مشکلاتی این چنینی و همچنین به دنبال اون ها استرس و بی خوابی دست به یقه میشید. پس بهتر هست اگر در طول روز فعالیت های فیزیکی و فکری خاص و زیادی انجام میدید که نیاز به توان فیزیکی بالا و هوشیاری کافی داره، بیخیال فستینگ بشید و یه بلای دیگه سر چربی هاتون بیارید.

یا می تونید موکولش کنید مثلا به روزهای عید نوروز که خونه هستید و تعطیل؛ [  عمرا خوراکی های خوشمزه عید رو بیخیال شید (: ]

دوم اینکه حواستون به پرخوری های افراطی روزهایی که رژیم نیستید باید باشه. مرکز گرسنگیِ مغز توی روزهای فستینگ حسابی بهش فشار میاد و احساس خطر می کنه. به همین خاطر ممکن هست توی روزهای بعدی دستور حمله به میز غذا رو صادر کنه.

فکر نکنید کالری هایی که توی فستینگ سوزوندید رو باید توی روزهای معمولی جبران کنید. درست و متناسب غذا بخورید.

سوم اینکه معده ما عادت داره برای هضم غذا اسید ترشح کنه. توی روزهای فستینگ بوی غذا و حتی فکر به غذا باعث میشه معده تحریک بشه و اسید ترشح کنه. اما کجاست غذایی که با این اسید ها هضم بشه؟! در نتیجه مشکلات گوارشی بدی رو ممکنه به وجود بیاره.

چهارم: آب. آب. آب. بدن شما توی این روزها به شدت آب از دست میده. پس تا می تونید سعی کنید این کمبود رو جبران کنید.

 

لطفا و لطفا و لطفا قبل از شروع هر نوع رژیمی با یه پزشک متخصص مشورت کنید. از طرفی هر کدوم از این روش ها سختی ها و ویژگی های خاص خودشون رو دارن و هر کدوم از شما هم توانمندی های فیزیکی متفاوتی دارید.

پس بهتره که توی انتخاب هر کدوم از این مدل ها دقت زیادی به خرج بدید تا سلامتی شما آسیب نبینه. به خاطر ذاتی که این رژیم داره لازم هست که حتما تحت نظر یه متخصص به این فستینگ ناقلا اعتماد کنید و اون رو به زندگی خودتون راه بدید.که اگر پزشک شما شرایط فیزیکی شما رو مناسب دید و به شما اجازه داد که این رژیم رو بگیرید، بهتون راه های مقابله با سختی ها و عوارض احتمالی ش رو هم یاد میده.

 

مراقب این تیغ ها باشید !

اگر تصمیم گرفتید وارد رژیم فستینگ بشید حواس‌تون به اینها باشه :

 

اگه خواستید یه روزی رژیم فستینگ رو امتحان کنید،حواس تون باشه که این رژیم ها رو هیچ وقت نمیتونید دائمی پیش ببرید و ممکنه این‌ جوری حسابی به بدن ‌تون آسیب بزنید. به همه‌ی این نوع رژیم ها، فقط به چشم رژیم های موقت نگاه کنید نه بیشتر چون یک رژیم امن نیستند .

به جای دل بستن بی‌خود به این نوع رژیم های موقت و گه گاه مضر، قطعا بهتر به ایجاد عادت های مثبت و سبک زندگی سالم فکر کنید.

مثلا روی کیفیت مواد غذایی‌ای که میخورید فوق العاده زیاد تمرکز کنید. سبزیجات تازه، چربی های سالم و پروتئین های با کیفیت خوب بخورید.

شک نکنید که ورزش کردن در کنار رژیم های غذایی معجزه میکنه و عضلات بدن تون همونقدر قوی و سفت میشن که خودتون میخواید. پس به جای تنبلی و رو آوردن به رژیم های عجیب و غریب و مضر یه تکونی به خودتون بدید.

 

می خوام همین الان یه برنامه‌ی فیتنس اختصاصی بگیرم

 

با رعایت رژیم غذایی سالم و ورزش روزانه، بالاخره من و شما هم خوش‌اندام میشیم.

بهتون قول میدم.

فقط یه مقدار صبر میخواد. سلامتی‌مون ارزش این صبر رو داره.

خب من تجربه ام رو بهتون گفتم ولی در کنارش دونستن تجربیات شماها و اینکه با کدوم روش راحت تر بودید و چقدر اثربخش بوده براتون، خیلی میتونه هم به من و هم به خودتون انرژی و انگیزه ی بیشتری بده .

پس به نظرم بیاید همین پایین تو کامنت ها یه قبیله تشکیل بدیم از « چاق های جذاب و دوست داشتنی ِطرفدار زندگی سالم » و از تجربیات مون به هم دیگه بگیم و به هم انرژی بدیم برای پرورش یه سبک زندگی سالم.

ببینیم اولین کسی که به گروه ما اضافه میشه کدوم یکی از شماست 🙂

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *